Swadharma

I came across this poem (rendered as a song, by Maharajapuram Santhanam, for those who’ve heard it) titled “Aayiram deivangal” (A Thousand Gods). It is written by Subramanya Bharathi, a freedom fighter and an outstanding poet from Tamil Nadu, India. To me, Bharathiyar’s poetry is synonymous with fiery ideas, beautiful writing, and a use of Tamil like I’ve never seen elsewhere. It’s startling how perfectly this song embodies the Advaita philosophy. Here’s a very rough translation:

Behold, you fools! You search for a thousand Gods… Will you not listen to the many thousand scriptures that describe consciousness (lit. wisdom) as the real god? Will you not listen to those who say that such consciousness is the real Shiva? Or will your pride be destroyed only after stumbling through frenzied religions? All such states are ones filled with Parasakthi. This state of peace is the state of Vedanta; this has been experienced by the wise. Such consciousness is the soul of everything that exists. Slowly, the number of Gods have grown, but have been reduced to mere stories, and several fake religions have been inspired — how do you not see it?

And the actual text:

ஆயிரந் தெய்வங்கள் உண்டென்று தேடி
    அலையும் அறிவிலிகாள் ! - பல்
லாயிரம் வேதம் அறிவொன்றே தெய்வமுண்
    டாமெனல் கேளீரோ ?

மாடனைக் காடனை வேடனைப் போற்றி
    மயங்கும் மதியிலிகாள் ! - எத
னூடும்நின் றோங்கும் அறிவென்றே தெய்வமென்
    றோதி யறியிரோ ?

சுத்த அறிவே சிவமென்று கூறுஞ்
    சுருதிகள் கேளீரோ ? - பல
பித்த மதங்களி லேதடு மாறிப்
    பெருமை யழிவீரோ ?

வேடம்பல் கோடியொர் உண்மைக் குளவென்று
    வேதம் புகன்றிடுமே - ஆங்கோர்
வேடத்தை நீருண்மை யென்றுகொள் வீரென்றவ்
    வேத மறியாதே.

நாமம்பல் கோடியொர் உண்மைக் குளவென்று
    நான்மறை கூறிடுமே - ஆங்கோர்
நாமத்தை நீருண்மை யென்று கொள் வீரென்றந்
    நான்மறை கண்டிலதே.

போந்த நிலைகள் பலவும் பராசக்தி
    பூணு நிலையாமே - உப
சாந்த நிலையே வேதாந்த நிலையென்று
    சான்றவர் கண்டனரே.

கவலை துறந்திங்கு வாழ்வது வீடென்று
    காட்டும் மறைகளெலாம் - நீவிர்
அவலை நினைந்துமி மெல்லுதல் போலிங்கு
    அவங்கள் புரிவீரோ ?

உள்ள தனைத்திலும் உள்ளொளி யாகி
    ஒளிர்ந்திடும் ஆன்மாவே - இங்கு,
கொள்ளற் கரிய பிரமமென் றேமறை
    கூவுதல் கேளீரோ ?

மெள்ளப் பலதெய்வம் கூட்டி வளர்த்து
    வெறுங் கதைகள் சேர்த்துப் - பல
கள்ள மதங்கள் பரப்புதற் கோர்மறை
    காட்டவும் வல்லீரோ ?

ஒன்று பிரம முளதுண்மை யஃதுன்
    உணர்வெனும் வேதமெலாம் - என்றும்
ஒன்ரு பிரம முள துண்மை யஃதுன்
    உணர்வெனக் கொள்வாயே.

Related posts:

1. Religion versus Spirituality
2. Different approaches to “Overcoming Greed”
3. Question of the Week: Why tolerate intolerance?
4. The Three Gunas in Music
5. Divine Presence